Polskie motocykle

Historia motocykli w Polsce sięga lat 20. XX wieku. Pierwszym motocyklem wytwarzanym w naszym kraju był model o nazwie Lech, który produkowano w Opalenicy pomiędzy 1929 a 1932 rokiem. Był on wyposażony w silnik dwucylindrowy o pojemności 500 cm ³.
W latach 30. znanym polskim motocyklem był Sokół, który był nawet elementem wyposażenia polskiej armii. Produkowano kilka jego modeli, największy z nich miał silnik o pojemności 995 cm³. Produkcji Sokoła zaprzestano jednak po wybuchu wojny. Po wojnie jeden z modeli Sokoła był jeszcze produkowany przez 3 lata, do roku 1950. Egzemplarz tego motocykla dziś można oglądać w Muzeum Historii Ursusa.
Z Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku pochodzi motocykl marki WSK. Produkowano go w latach 1955-1985. Początkowo WSK nie różniły się znacząco od motocykli WFM, jednak z czasem udoskonalono je do tego stopnia, że dalszą produkcję WFM uznano za bezcelową i zrezygnowano z niej. Produkowano 2 modele motocykli WSK: M21W2 i M06. Pojemność silnika u tych modeli wynosiła 125, 150 i 175 cm3. Pierwszy model powstawał w latach 1972-1978, drugi natomiast przez całe 30 lat produkcji. Od roku 1985, czyli od zaprzestania produkcji motocykli WSK, nie produkuje się polskich motocykli.
Legendarnym polskim modelem motocykla był także Junak, produkowany przez Szczecińską Fabrykę Motocykli w latach 1956-65. Jego cechą charakterystyczną jest fakt, że był on jedynym motocyklem wyposażonym w silnik czterosuwowy produkowanym w PRL.
O zaprzestaniu produkcji Junaka po zaledwie 9 latach zadecydowała trudna sytuacja rynkowa oraz problemy konstrukcyjne. Junak był znany ze swoich niedoskonałości i błędów konstrukcyjnych, takich jak np. wycieki z silnika i skrzyni biegów. Cena tego motocykla była pomimo to wysoka jak na tamte czasy.

W okresie PRL popularne były także polskie motorowery, m.in. Romet i Komar.